Akim Oda 5

Even een berichtje, want kan toch niet slapen, en het is vandaag echt te heet om iets te doen. Net weer mn was gedaan met life commentaar van de anty's. Het gaat erom dat mn kleren weer beetje fris zijn, het is toch binnen een uur weer vies. Woensdag ben ik naar de meeting geweest in Swadru. Elke woensdag komen de vrijwilligers van dit gebied bij elkaar om wat bij te praten onder het genot van een fris drankje. Het was erg gezellig. Jirka( de vlaamse), Melanie (de duitse) en nog 6 anderen die ik nog nooit gezien had waren er al. Jirka zit in Swadru zelf, in een weeshuis. Ze waren allemaal wat verveeld. De kinderen spreken niet zo goed Engels, en het lesmateriaal is heel beperkt. Daarnaast wonen ze in het weeshuis, dus hebben echt geen minuut privacy. En dat heb je toch echt af en toe nodig. We hebben zo de weekenden besproken, de do's en donts. Was erg leuk, sowieso de locatie. Het was een luxe hotel met zwembad en gewoon relaxte sfeer. Die avond begon mijn eerst nachtdienst. Ik zal de nachtdienst even beschrijven. 20.00 begon ik tot 8.00 in de morgen. Stella de hoofdverloskundige was aan het zingen: "Yaw is in the night and he get ten deliveries" en ze vroeg al of ik het alleen zou redden, aangezien ze naar huis wilde want haar dienst zat erop. Maar de andere verloskundigen kwamen er al aan. Vooral Stella was blij dat ze naar huis kon om te eten, ze eet namelijk altijd, tussen elke bevalling trekt ze wel een doosje open. Ze danste en zong: ''Yaw treath the woman''. Om 20.30 kwam de eerste patient binnen. Om 21.30 is de eerste baby geboren, ik zeg de eerste, want haar buik bleef dik. En jahoor het waren er twee. Twee meisjes. Niemand wist het. De vrouw lag er ook beetje laveloos bij, dus weet ook niet wat zij dacht. Om 21.45 was de tweede eruit. Er was veel bloeding, dus hebben flink wat medicatie moeten geven en continu bloeddruk meten. Maar die was juist heel hoog. Was ff stressen, uiteindelijk waren we om 23.00 pas klaar met deze vrouw, met zweet op ons voorhoofd. Want ze was geknipt en ook nog eens gescheurd. Ik deed het infuus, maar na twee keer prikken was het nog niet gelukt. Joana prikte wel raak, ook na twee keer. Om 24.00 uur komt er een naakte vrouw binnen lopen, echt poedelnaakt en enorm in de war. Ze liet alles lopen. Mathilde zei dat ze zo binnenkwam vanwege de pijn. Het was wel snel gedaan, 00.30 was het jongetje geboren. Ook weer een scheur. En  hier ontsmetten ze de slijmvliezen en de wonden met pure alcohol. En dat is geen prettig gezicht en gehoor. Mathilda zat naar mij te kijken alsof de vrouw zich zat aan te stellen. Tot 2.00 uur wat zitten schrijven en lezen. Ik had een kamertje gekregen waar ik kon slapen, was wel erg moe en heb dan ook van 2.00 uur tot 6.00 uur geslapen. Er waren in die tussentijd ook geen bevallingen. Ik werd dus wakker, en wanneer ik op zaal kom liggen alle bedden vol. Gelijk, met mn duffe hoofd, moest ik meehelpen. En die weeige lucht van bevallende vrouwen is niet echt fijn kan ik uit ervaring zeggen. Maar het ging goed. Ze had 4 cm ontsluiting. Ik zei 3 cm, maar Mathilda vond van 4, wat ook wel zo was achteraf. Het waren ruim 2 vingers. Dat duurt dus wel even dacht ik. Maar ik wist niet dat de vrouw hier lag omdat ze de bevalling in gang hadden gezet. Het was een abortus provocatus. Ze ging bevallen met 5 cm ontsluiting (normaal 10). Het was een piepklein perfect jongetje. Maar zo klein. De vrouw had een 8 maanden oude baby, en wilde nu niet nog een. Ze loog ook over de zwangerschap, ze zei 4 maanden, maar het was een 6 maand baby. Was een heel vervelend begin van de dag.
De tweede bevalling ging ook weer vlekkeloos. Bevallen en naar huis. Heb er dus geen 10 gezien (volgens Stella) maar toch wel 5 baby's. Naar huis en naar bed. Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Heb dan ook nog geen 3uurtjes geslapen.
Donderdagavond weer nachtdienst. Dori en Chantelle zitten continu wel wat te zeuren dat ze niets kunnen doen, en dat ze nutteloos zijn hier. Maar ze doen er niets aan. Ik kan zeggen dat ik het keidruk heb. Maar je moet er wel zelf achteraan. Het is niet zo dat ze je opdracht geven. Je moet actief meewerken. En zeggen ' dat doe ik wel even'. Ik heb dus geen klagen, maar voor de meiden valt het dus erg tegen. En hebben dan ook niet een bevalling gezien. Dori alleen eentje van een niet levende baby. Ze is nu vertrokken naar het noorden, en gaat dan ook gelijk door naar USA. Chantelle is hier nog voor een weekje (ze is trouwens ook genezen van malaria). 2e nachtdienst minder bevallingen, maar wel actiever geweest. Heb ook weer zelf eentje mogen doen, nu een jongetje. Het ging goed, moest alleen wel erg hard trekken aan het hoofdje. Wist niet dat dat kon, had het idee dat ik het hoofdje eraf trok. Het was een jongen van 4 kg. Dus een grote. Hij is thursdayborn zo het is ook Yaw. Joana zat weer te zingen: 'Yaw's baby'. Bij het verwijderen van de placenta begonnen de problemen. Ik trok dus de navelstreng kapot. Heb ik weer dacht ik. Joana nam het over en probeerde de placenta los te krijgen. Maar hij zat echt muurvast. De dokter kwam ook nog tevergeefs. Ze is uiteindelijk naar OK gebracht om het onder narcose te verwijderen. Gelukkig was het niet mijn schuld, hij zat gewoon erg vast. Daarnaast nog eentje met vacuum bevallen. En vrijdagmorgen nog 2 normaal. Van 6uur tot 7 uur heb ik baby's gewassen. De verpleegkundige neemt me iedere keer aan mn hand mee om dingen te doen. Zoals dit. Ik heb dus geen klagen dat ik me verveel. Maar komt ook omdat we het gewoon gezellig hebben, en ze willen me alles laten doen. De meiden zijn wel wat stug in het ziekenhuis. Ik moet de baby's ophalen en brengen van de afdeling. De moeders vinden het prachtig dat obuni hun baby wast. Ze lachen allemaal. Ik vind het ook erg leuk, ze zijn echt mini. Vanavond nog even 3 uurtjes naar afdeling. En dan slapen want ga morgen naar Volta regio.
Maandag mn laatste berichtje vanuit Oda.

Fijn weekend

Reageer

Vul onderstaande velden in om een reactie te plaatsen op dit reisverhaal.

naam *
bericht *
	Stuur mij een e-mail bij nieuwe reacties op dit verhaal.
e-mail adres *